چراوقتی نوبت ماست آسمون جایی نداره

واسه من تنهایی درد.دردهیچ کس ونداشتن

هرگل پژمرده ای روتوکویرسینه کاشتن

دیگه باورکردم این وکه بایدتنها بمونم

تادم لحظه ی اخرشعرتنهایی بخونم